Eerpels

De eerpel (Latien: Solanum tuberosum; oek wel: eerappel) is een plaante dee onder de grond een energieveurraod (zetmeel) anleg in de vorm van een knolle, dee meestentieds oek eerpels eneumd wonnen. (bron: Nedersaksische Wikipedie)

“Waarom praat je eigenlijk zo raar?” vroeg eens een nieuwe collega op mijn toenmalige werk. Pardon? Het duurde even voordat het kwartje viel en ik snapte dat ze op mijn oosterse accent duidde. Zo zit het dus: Geboar’n bun ik in d’n Achterhook en ’n Achterhooker za’k altied bliev’n. Wonen doe ik er sinds mijn achttiende niet meer, toen ik in Nijmegen politicologie ging studeren. Later werd het iets multidisciplinairs met veel landbouwsociologie, ontwikkeling en milieu, inclusief afstudeeronderzoek onder boeren in een savannegebied in Zimbabwe.

Twee jaar werkte ik vervolgens bij een Wagenings landbouwontwikkelingsclubje, voordat ik met mijn prille gezin naar Maastricht verhuisde. Daar begon ik te schrijven en daar ben ik tot nu toe niet mee opgehouden. Eerst vijf jaar als freelancer voor een boel heel uiteenlopende bladen, kranten en organisaties, daarna een kleine zeven jaar als redacteur van een milieutijdschrift. Sinds 2008 werk ik weer als zelfstandig journalist en als projectmedewerker voor onder andere Lekker Landschap (campagne van Stichting wAarde en de Nederlandse Landschappen) en voor de Smaakacademie Achterhoek. Sinds het voorjaar van 2016 ben ik bovendien directeur van de Stichting Land & Keuken.

Het liefst schrijf ik over eerpels, oftewel aardappels. Bij wijze van spreken, als metafoor voor ‘ons dagelijks brood’: waar komt het vandaan, onder welke sociale, culturele, historische, economische en ecologische omstandigheden is het geteeld en gemaakt, wat voor lekkers kunnen we er allemaal mee maken en hoe smaakt het?

Een voedsel-expert vind ik mezelf inmiddels wel een beetje. Omdat ik er heel veel over heb geschreven, waaronder verschillende boeken: het cultuurhistorische lees-, natuur-, en kookboek Lekker Landschap. Het vrolijk-filosofische kookboek vol achtergronden Ik eet, dus ik ben Smaakboek Achterhoeks Fruit over regionale eetcultuur en -kennis.  Het Deventer Kookboek, over de culinaire geschiedenis van deze Hanzestad. En Eten uit de buurt: Haal alles uit je voedselcirkel.

Omdat ik een hele reeks cursussen biologische land- en tuinbouw heb gevolgd. Omdat ik zélf onder andere mijn eigen tuinbonen, pastinaken, rozemarijn, zwarte bessen en pompoenen teel, én zelf klaarmaak én ook nog eens zelf opeet. Niet in mijn eentje hoor, met z’n vijven zitten we thuis aan de eettafel, in het Sallandse dorpje Lettele

Vanuit Lettele deel ik inmiddels mijn passie voor ons dagelijks brood, behalve middels journalistieke producten, ook door workshops, lezingen, excursies en advies te geven.

Overigens: niet bij brood alleen... Natuur, landschap en cultuurhistorie hebben eveneens mijn grote (journalistieke) interesse, evenals levensbeschouwelijke verhalen.