Theeceremonie


Tegenwoordig schijn je theepads te kunnen kopen. Dus van die platte ronde zakjes die je in een senseo-apparaat stopt. Nu heb ik geen senseo-ding – de koffie wordt handmatig opgegoten – voor thee lijkt me het al helemaal raar. Een heel apparaat inzetten voor zoiets basaals als een kopje thee? Daar klopt iets niet: het apparaat zit de geest van de thee in de weg. Alsof je zoent met een stuk karton tussen beider lippen.

Thee maken is een zorgvuldige ceremonie. Water op zetten, aan de kook brengen; de theepot omspoelen met het kokend water; het thee-ei vullen met de thee, of gewoon los in de pot doen; het water – van de kook af – in de pot gieten. Waxinelichtje aansteken, thee in de pot op the theelichtje laten trekken. Thee inschenken. Thee drinken.

Nu schijnen mensen voor zoiets te weinig tijd en te veel haast te hebben. Maar bij haast heb je iets niet goed begrepen. Moet ik mezelf ook regelmatig voorhouden: “Heb je haast, ga dan zitten”, zei Lao Tse al zes eeuwen voordat Jezus het licht zag. En als je dan zit, zie je je blikvernauwing, de veroorzaker van de haast, die vervolgens zinloos wordt en wegsmelt.

De Amerikaan David Hoffman neemt niet alleen de tijd voor het thee zetten, maar ook voor zoektocht naar de best thee ter wereld. Desnoods te voet reist hij de bergen van China in om daar met behulp van zijn fenomenale reukvermogen te speuren naar goede thee. Dat blijkt altijd handgeplukte biologische thee te zijn – bij gangbare thee ruikt hij ‘chemicals’. Zo valt te zien in de documentaire “All in this tea” van Les Blank en Gina Leibreicht (www.allinthistea.com). Hoffman heeft zijn eigen bedrijfje waar de biologische superthee uit China kan worden besteld (www.silkroadteas.com), maar het is wel schrikken van zijn prijzen. We kunnen het ook eerst voorzichtigjes proberen met wat proefthee (www.biothee.nl) uit Twello.

Of nog veel eenvoudiger, directer en voor niks, gewoon naar buiten lopen en in de tuin of langs de sloot een takje munt plukken. Hip ook nog bovendien: muntthee heeft na de Randstad nu ook de etablissementen in de rest van het land veroverd: eens een keer fijne trend. Muntthee is natuurlijk totaal geen thee, maar een ‘tisane’, zoals de Fransen en Engelsen zeggen; wij Hollanders ontberen een naam voor hete drinkbare kruidenaftreksels, of het moet ‘infusie’ zijn, maar dat klinkt zo vies naar ziekenhuis. Terwijl het zo’n krachtige, frisse, wakkere, versterkende drank is. Kokend water opgieten, acht tot tien minuten laten trekken, langer dus dan ‘echte’ thee. Schenk in, drink en bewaar de stilte.



Gepubliceerd in Milieudefensie Magazine, september 2008