Stoofpot van Hermiens buurmeisje


Dankzij Hermien en Carlijn haalde mijn dorpje Lettele het Jeugdjournaal, DWDD en de kranten, zelfs buitenlandse. Terwijl achterbuurmeisje Carlijn in PeyongChang naar een gouden medaille op de 3000 meter schaatste, liep even buiten het dorp koe Hermien rond. Sinds ze een paar weken daarvoor aan het transport naar de slager was ontsnapt. Het nieuws zat hem er grotendeels in dat het nieuws was, tot in Boliviaanse kranten aan toe: ‘Una vaca que escapó del matadero....’ Hilariteit, vermengd met gene en ook wel een scheutje cynisme. Mooi wel, zo’n eigenwijze koe die aan de slager ontsnapt en wekenlang rondzwerft.

Wolf
Ik zag haar langs de bosrand lopen, voordat ik wist dat er sprake was van een ontsnapte Hermien. Eerlijk gezegd kon ik eerst niet goed zien om wat voor beest het ging. Sterker nog, eventjes dacht ik dat ik een wolf zag, al kwam dat, behalve door de schemering, vooral doordat ik Dick Vermeulens prijswinnende boek over wolven aan het lezen was. Maar toen werd een paar weken later bekend dat een échte wolf ook in de buurt had rondgelopen, dus zo gek bleek mijn zinsbegoocheling helemaal niet. ‘Misschien dat die wolf een oplossing is voor de loslopende Hermien’, opperde ik. Waarbij ik me wel af vroeg of dat voor de Partij voor de Dieren wel door de beugel kon, een wolf die een koe naar de strot vliegt. Aan die partij en hun reddings- en fondswervingsactie, was het te danken dat Hermien wereldnieuws werd en naar het rusthuis mocht.

Hysterisch
Nu vind ik de Partij voor de Dieren sympathiek vanwege hun diep groene programma en strijd tegen de vee-industrie. Maar jammer dat het dierenstandpunt bij tijd en wijle hysterisch-pathetisch-hypocriete vormen aanneemt. Was Hermien namelijk niet ontsnapt aan de chauffeur van de slager, dan vertegenwoordigde ze een van de meest diervriendelijke stukjes vlees in de Nederlandse winkel: jarenlang heeft ze in kuddeverband mogen grazen in schitterende ruige weides. Vrijwel zoals de Partij voor de Dieren voorstaat met haar verkiezingsprogramma, want ook de PvdD is niet voor volledige afschaffing van de veehouderij. Toen Hermien eenmaal gevangen was, mocht ze van de PvdD niet meteen naar het Friese rusthuis, want er moest op de pers gewacht worden. Waarna Hermien een nacht lang alleen in een veewagen moest doorbrengen. Om het goed te maken, eten we een runderstoofpotje. Van een koe van bio-boer Berrie, die zijn kuddes in natuurgebieden rond Lettele heeft rondlopen.


Ingrediënten

*750 gram runderstoofvlees

* 2 flinke uien

* Zout

*Boter

*Olijfolie

*1 winterpeen

* +/- een derde knolselderij

* 2 laurierblaadjes

* 3 kruidnagels

* 1 à 1 ½ Flesje donker bier, bijvoorbeeld Rochefort 10


Bereiding

Snijdt het vlees in blokjes, zout er over, verhit een klont boter met een scheut olijfolie en bak bruin in een gietijzeren pan. Schep met een schuimspaan het vlees uit de pan en bak de in ringen gesneden uien en de in blokjes gesneden wortel en knolselderij. Voeg het vlees, de laurierblaadjes en kruidnagel toe. Verhit het bier in een steelpannetje en giet dat ook bij het vlees. Het vlees moet net onder staan. Breng aan de kook en zet dan de pan met deksel twee uur in een op 125 graden verwarmde oven. 



Gepubliceerd in 
Down to Earth Magazine, april 2018