Naaktzadige pompoen


Soft en alternatief

Biologisch stelde nog niet zoveel voor in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Toch werden er vanuit de biologische landbouwhoek al gesprekken gevoerd met de Albert Heijn om ook eko-producten in het schap te krijgen. Albert Heijn leek om te gaan. ‘Als we maar niet van die vreselijke pompoenen in de winkel hoeven te leggen’, sprak de AH-manager, die deze vruchtgroenten blijkbaar het summum van soft en alternatief vond. Achteraf bleek AH toen überhaupt nog niet aan bio toe. Nu, zo’n vijfentwintig jaar later, liggen pompoenen standaard bij grootste grootgrutter, uitsluitend van biologische herkomst. Het kan verkeren. Niet altijd snel, maar goed, meer dan ons best kunnen we niet doen.

Pompoengek

Waarbij we kracht kunnen putten uit de pompoen. Want moeilijk te begrijpen is die vroegere AH-weerzin tegen pompoenen, die ze in de Amerika’s toch al sinds 7000 jaar eten. Ontroerend van hoopvolle schoonheid zijn ze juist, die gloedvolle oranje bolletjes, die zo vol van smakelijke vruchtbaarheid liggen te pronken in de vensterbank. Al jarenlang teelt ik ze, van het ras Hokaido ook wel Uchiki Kuri (dezelfde als die van de Appie), met het smakelijke vruchtvlees. Nu kom ik wel eens in Oostenrijk en daar zijn ze in najaar en winter helemaal pompoengek, met inbegrip van de pitten én de Kürbiskernöl, oftewel pompoenpittenolie. Het is inderdaad een fantastisch smakelijke, wonderlijke groene olie. Waanzinnig gezond ook nog, zo schijnt. Dat wil ik ook. 

Giga-pompoen

Wat blijkt: pitten van mijn hokaido moet je eerst pellen voordat je er wat mee kunt, een ondoenlijk karwei. De pitten van de Oostenrijkse pitpompoen zijn ‘naaktzadig’ en kun je zó eten. Dus daar zaadgoed gekocht en dit voorjaar voor het eerst de Gleisdorfer Ölkürbis gezaaid. Giga-pompoenen leverden ze op, eerst groen, daarna vergelend met inderdaad de beloofde smakelijke ‘naakte’ groene pitten. Maar het vruchtvlees is teleurstellend minder lekker dan van mijn oude vertrouwde hokaidootje. Is er geen ras dat beide in huis heeft? Kampioen groentezadenleverancier Vreeken’s zaden in Dordrecht blijkt zo’n tweehonderd verschillende rassen te verkopen. Er valt nog een pompoenwereld te ontdekken, voor mij en de Albert Heijn.


Gefrituurde pompoen met veldsla en pompoenpitten


Ingrediënten

*1 pompoen of een halve grote 

*125 gram bloem 

*peper en zout 

*2 eieren

*2 deciliter karnemelk

*veldsla

* sinaasappel

* olie, azijn, mosterd

* pompoenpitten

Bereiding

Maak een beslag door de bloem met wat zout boven een kom te zeven. Maak een kuiltje in het midden. Klop een ei los met een scheutje karnemelk en schenk dat in het kuiltje. Roer geleidelijk de bloem erdoor, ondertussen de rest van de karnemelk erbij gietend. Laat het beslag een half uurtje rusten. Breng ondertussen de frituurolie op temperatuur en snijd de pompoen in schijven van zo’n twee centimeter dik. Klop een eiwit stijf en spatel door het beslag. Rooster de pompoenpitten in een droge koekenpan, was en droog de veldsla, schil de sinaasappel en snijdt in stukjes, klop een dressing van de azijn, mosterd, olie. Haal de pompoen door het beslag en frituur in 3 tot 4 minuten. Serveer de gefrituurde pompoen zo snel mogelijk (eventueel met mayonaise) en de veldsla waar de dressing, sinaasappel en pompoenpitten doorheen zijn gehusseld.

Gepubliceerd in Down to Earth Magazine, november 2016